راهنمای جدید AWS برای استقرار Oracle Database روی Amazon EVS

به گزارش وبلاگ معماری AWS، آمازون راهنمای فنی تازه‌ای برای استقرار Oracle Database 19c روی Amazon Elastic VMware Service یا Amazon EVS منتشر کرده است. این راهنما استفاده از Amazon FSx for NetApp ONTAP به‌عنوان دیتاستور NFS، انتقال بارهای کاری موجود و طراحی بازیابی بحران میان مناطق AWS را پوشش می‌دهد؛ موضوعی که برای تیم‌های زیرساخت و سازمان‌های دارای محیط VMware و Oracle اهمیت دارد.

Oracle روی EVS چگونه مستقر می‌شود؟

الگوی پیشنهادی بر یک محیط Amazon EVS با VCF 9.1 و ESXi 9.1 استوار است و برای هر کلاستر حداقل چهار میزبان در نظر می‌گیرد. در این فرایند، ماشین مجازی Oracle ساخته می‌شود و حجم‌های جداگانه‌ای در FSx for ONTAP برای فایل‌های اجرایی، داده‌های پایگاه داده و لاگ‌ها اختصاص می‌یابد. این حجم‌ها با NFS 3 در سطح میزبان‌های ESXi به vSphere متصل می‌شوند. دیسک‌های مجازی VMDK روی این دیتاستورها قرار می‌گیرند، اما سیستم‌عامل مهمان آن‌ها را به‌صورت فایل‌سیستم محلی XFS می‌بیند. به این ترتیب، ارتباط NFS در لایه هایپروایزر انجام می‌شود و Oracle به پیکربندی اختصاصی NFS نیاز ندارد. راهنما سپس نصب Oracle 19c و جداسازی Oracle Home، فایل‌های داده و لاگ‌های redo و archive را تشریح می‌کند. برای انتقال پایگاه‌های داده فعلی نیز چهار مسیر معرفی شده است: مهاجرت زنده با VMware HCX، تکثیر ONTAP به ONTAP با SnapMirror، جابه‌جایی Oracle PDB در محیط‌های چندمستاجری و بازیابی نسخه پشتیبان RMAN برای زیرساخت‌های مبدأیی که از ONTAP استفاده نمی‌کنند. انتخاب هر مسیر به معماری موجود و میزان توقف قابل‌قبول بستگی دارد.

پشتیبان‌گیری و بازیابی میان‌منطقه‌ای

در سناریوی بازیابی بحران، SnapMirror حجم‌های داده را به FSx for ONTAP در منطقه‌ای دیگر تکثیر می‌کند. حجم‌های مقصد تا زمان اعلام رخداد در وضعیت حفاظت از داده باقی می‌مانند و پس از قطع ارتباط تکثیر، به‌عنوان دیتاستور NFS روی میزبان‌های سایت پشتیبان متصل می‌شوند. SnapCenter نیز برای پشتیبان‌گیری سازگار با Oracle، بازیابی تا نقطه زمانی مشخص و ایجاد نسخه‌های کم‌حجم با FlexClone در نظر گرفته شده است. AWS هشدار داده که اتصال زودهنگام دیتاستور حاوی فایل‌های Oracle به کلاستر بازیابی، حتی بدون روشن‌کردن ماشین مجازی، ممکن است از منظر مجوزدهی نصب Oracle تلقی شود. بنابراین سازمان‌ها باید پیش از پیاده‌سازی، ظرفیت پردازشی و ذخیره‌سازی، مسیر شبکه، هزینه مجوزها و روش فعال‌سازی سایت پشتیبان را دقیق بررسی کنند. این معماری می‌تواند فرایندهای آشنای VMware را حفظ کند، اما اجرای عملی آن به برنامه‌ریزی فنی و مجوزی هماهنگ نیاز دارد.