عامل‌های هوش مصنوعی چگونه اقتصاد شبکه را تغییر می‌دهند؟
به گزارش RCR Wireless، گسترش عامل‌های هوش مصنوعی می‌تواند محل شکل‌گیری ترافیک اینترنت را از دستگاه کاربر به شبکه‌ای از مراکز پردازشی منتقل کند؛ تغییری که بر مسیریابی، ظرفیت شبکه و هزینه زیرساخت اثر می‌گذارد. این روند برای اپراتورها، مدیران شبکه و ارائه‌دهندگان خدمات ابری مهم است، زیرا کاهش ترافیک روی اتصال کاربر لزوماً به معنای کاهش کل تبادل داده نیست.
ترافیک کمتر برای کاربر، تبادل بیشتر در زیرساخت
عامل هوش مصنوعی برای انجام یک وظیفه ممکن است هم‌زمان با مدل‌ها، وب‌سایت‌ها و سرویس‌های مختلف ارتباط برقرار کند و در پایان فقط پاسخی کوتاه به کاربر تحویل دهد. در نمونه فرضی این تحلیل، کاربری که برای بررسی پروازها ۱۰ صفحه دو مگابایتی دریافت می‌کند، ۲۰ مگابایت داده روی اتصال خود جابه‌جا خواهد کرد. اگر همین کار به یک عامل ابری سپرده شود، مجموع تبادل میان عامل، وب‌سایت‌ها و مدل به ۳۰.۱ مگابایت می‌رسد، اما فقط ۰.۱ مگابایت به کاربر بازمی‌گردد.
بر پایه همین سناریوی توضیحی، بار اتصال دسترسی ۹۹.۵ درصد کمتر و حجم کل داده جابه‌جا‌شده ۵۰.۵ درصد بیشتر می‌شود. بااین‌حال، این ارقام یک پیش‌بینی عمومی برای همه وظایف نیستند؛ نوع کار، میزان داده مفید، دفعات مراجعه عامل و محل استقرار پردازش نتیجه را تغییر می‌دهد. برای نمونه، دریافت فقط متن موردنیاز به‌جای صفحات کامل می‌تواند مصرف کل را کاهش دهد، در حالی که پایش خودکار و مکرر قیمت‌ها ترافیکی ایجاد می‌کند که شاید کاربر هرگز به‌صورت دستی تولید نمی‌کرد.
مسیریابی بر پایه ظرفیت پردازش
در چنین معماری‌ای، نزدیک‌ترین مرکز داده همیشه سریع‌ترین گزینه نیست. ممکن است یک مرکز دورتر، به‌دلیل صف کوتاه‌تر پردازنده‌های گرافیکی، پاسخ را زودتر آماده کند. از سوی دیگر، وجود محاسبات ذخیره‌شده یا KV cache در یک مرکز نزدیک می‌تواند تکرار پردازش را کم کند و انتخاب مسیر را دوباره تغییر دهد. بنابراین تصمیم مسیریابی باید علاوه بر تأخیر شبکه، صف پردازش، حافظه در دسترس، سازگاری سخت‌افزار و وضعیت همان وظیفه را نیز در نظر بگیرد.
این تحول می‌تواند ارزش اقتصادی لینک‌های خصوصی میان مراکز داده را افزایش دهد؛ به‌ویژه زمانی که اتصال، دسترسی به ظرفیت ذخیره در زمان اوج مصرف یا خرابی را ممکن کند. در مقابل، صرف رشد ترافیک تضمین‌کننده درآمد بیشتر اپراتورها نیست، زیرا کاهش قیمت هر واحد ظرفیت، امکان انتقال بار میان مناطق و قراردادهای رزروشده نیز در معادله نقش دارند.
برای کسب‌وکارها، نتیجه عملی این است که ارزیابی عملکرد عامل‌های هوش مصنوعی نباید فقط بر سرعت اینترنت کاربر متمرکز باشد. پایش مسیر کامل وظیفه، زمان پاسخ سرویس‌های وابسته، ظرفیت پردازشی و تاب‌آوری ارتباطات، تصویر دقیق‌تری از گلوگاه و هزینه واقعی ارائه می‌دهد.
