محیط‌های ترکیبی EUC به الگوی غالب سازمان‌ها تبدیل می‌شوند
به گزارش Petri، سازمان‌ها به‌جای جایگزینی کامل زیرساخت‌های قدیمی دسکتاپ مجازی، هم‌زمان از چند پلتفرم رایانش کاربر نهایی (EUC) استفاده می‌کنند. ترکیب سرویس‌های ابری مانند Windows 365 و Azure Virtual Desktop با سامانه‌های موجود، محیط‌های ترکیبی را به الگوی رایج‌تری تبدیل کرده و مدیریت آن‌ها را به مسئله اصلی تیم‌های فناوری اطلاعات رسانده است.
مهاجرت ابری، بدون کنار گذاشتن فوری زیرساخت قدیمی
گزارش جدید Nerdio نشان می‌دهد تغییرات مجوزدهی و برنامه‌های نوسازی، حرکت سازمان‌ها به‌سوی دسکتاپ‌های ابری را سریع‌تر کرده است؛ با این حال، این گذار معمولاً به‌شکل انتقال مستقیم و یک‌مرحله‌ای از یک پلتفرم به پلتفرم دیگر انجام نمی‌شود. بسیاری از مجموعه‌ها برای حفظ سرویس‌های فعلی، پاسخ‌گویی به نیازهای متفاوت کاربران و انتقال تدریجی بارهای کاری، چند محیط را در کنار یکدیگر نگه می‌دارند.
بر اساس یافته‌های این گزارش، پرسش اصلی دیگر صرفاً انتخاب یک فناوری نیست. تیم‌های IT باید محیط‌هایی متنوع را به‌صورت هماهنگ اداره کنند و در همان حال، امنیت، ثبات تنظیمات و تجربه کاربری را حفظ کنند. بیشتر پاسخ‌دهندگان نیز برای راهبرد آینده محیط کار خود به استفاده از Windows 365، Azure Virtual Desktop یا ترکیبی از هر دو تمایل نشان داده‌اند.
این مدل چندپلتفرمی به سازمان‌ها امکان می‌دهد سرعت مهاجرت را با محدودیت‌های عملیاتی و بودجه‌ای خود هماهنگ کنند. در مقابل، تعدد ابزارها و روش‌های مدیریتی می‌تواند نیاز به آموزش را افزایش دهد، کنترل هزینه‌ها را دشوارتر کند و فشار بیشتری بر کارشناسان زیرساخت و پشتیبانی وارد سازد.
اتوماسیون و حاکمیت، محور مرحله بعدی EUC
با گسترش این معماری‌های ترکیبی، اتوماسیون، عملیات مبتنی بر هوش مصنوعی، حاکمیت و یکپارچگی عملیاتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. این قابلیت‌ها می‌توانند اجرای سیاست‌ها را میان پلتفرم‌های مختلف هماهنگ‌تر کنند، کارهای تکراری مدیریتی را کاهش دهند و دید روشن‌تری از مصرف منابع و هزینه‌ها در اختیار سازمان قرار دهند.
برای مدیران شبکه و زیرساخت، نتیجه عملی این تغییر آن است که طراحی EUC باید فراتر از راه‌اندازی یک سرویس ابری دیده شود. مدیریت هویت و دسترسی، پایش عملکرد، استانداردسازی سیاست‌ها و برنامه‌ریزی برای پشتیبانی از چند محیط، بخش جدایی‌ناپذیر پروژه خواهد بود.
در جمع‌بندی، مزیت محیط ترکیبی در انعطاف‌پذیری و امکان نوسازی مرحله‌ای است؛ اما دستیابی به این مزیت به توان سازمان در اداره و ایمن‌سازی هماهنگ پلتفرم‌ها بستگی دارد. موفقیت مرحله بعدی نوسازی EUC بیش از نام پلتفرم منتخب، با کیفیت عملیات روزمره و حاکمیت زیرساخت سنجیده خواهد شد.
